Film oparty na książce pod tym samym tytułem został nakręcony przez Johna Carpentera w 1983 roku, rok później po wydaniu książki.

Jak opowiadał w wywiadzie autor książki, Stephen King, inspiracją książki był pewien epizod w życiu pisarza: pewnego razu wyjeżdżając na autostradę przez przypadek zerknął na deskę rozdzielczą i zauważył, że licznik mil, który wynosił wtedy 999 mil, nagle przeskoczył na cyfrę 1000. Pisarz pomyślał wtedy o cofnięciu zegarów i... w ten sposób narodził sie pomysł na książkę. Dla niewtajemniczonych - licznik mil w Christine cofał się podczas jazdy!

Ekranizacja powieści pociągnęła pewne zmiany w scenariuszu. Bohater książkowy jeździ modelem czterodrzwiowym, w filmie zaś "gra" dwudrzwiowy Fury. Okazało się bowiem, że Plymouth Fury na rok 1958 byl produkowany tylko w wersji dwudrzwiowy hardtop.

Chociaż fabuła powieści rozgrywa się w Pittsburghu, filmowcy zdecydowali się przenieść narrację do północnej Kalifornii.

Ekipa wydała w sumie prawie pół miliona dolarów na samochody na użytek filmu. Ponieważ był to topowy i rzadki model, postanowiono kupić tańsze modele Belvedere i przemalować je na czerwony kolor oraz przełożyć odpowiednie olistwowanie i emblematy.

Filmowanie zajęło raptem 5 tygodni. W trakcie ekranizacji doszło do kilku nieścisłości.

Np. w scenie, w ktorej spalona Christine wjeżdża do garażu Darnella, widać, że jest to czterodrzwiowy hardtop!

Początkowa scena z montażu w fabryce, kiedy Christine prawie obcina rękę robotnikowi przy taśmie, widać filtry w poprawnym kolorze. Natomiast w scenie, kiedy banda pod przewodnictwem Reppertona zdemolowała wóz, widać chromowane filtry silnika z czerwonym motywem.

W sumie do filmu kupiono 23 samochody: 22 sztuki Belvedere i 1 Fury (reprezentacyjny). Modele Belvedere były napędzane przez legendarne Golden Commando o pojemności 350 cali sześciennych. Fury był dostępny jedynie w kolorze beżu (Buckskin Beige) oraz posiadał anodyzowaną na złoto listwy boczne i na grila. Znaczek V był chromowany w modelu Fury, zaś w Belvedere anodyzowany na złoto. Listwy chromowane (srebrne) były tylko w Belvedere.

W sumie zmiażdżono, zniszczono lub pocięto 20 sztuk skrzydlatych Plymouthów. Oszczędzono jedynie model Fury i dwa Belvedere, ktore dziś cieszą oko kolekcjonerów.